| นิสีทน, นิสีทนะ | [นิสีทะนะ] (แบบ) น. การนั่ง; ผ้ารองนั่งของภิกษุ. (ป.). |
| นิสีทนสันถัต น. ผ้าปูสำหรับนั่ง (มักใช้แก่พระสงฆ์). |
| นิสีทนาการ น. อาการนั่ง. (ป.). |
|
|
| นิสีทนาการ | ดู นิสีทน, นิสีทนะ. |
|
|
| นิเสธ | ว. ไม่มีลักษณะเชิงนิยต, ปฏิเสธ, ทางลบ. (อ. negative). |
|
|
| นี่ | ส. คําใช้แทนนามที่อ้างถึงบุคคลหรือสิ่งที่อยู่ใกล้ เช่น นี่ใคร นี่อะไร. |
| ว. คําใช้ประกอบคํานามหรือกริยาให้รู้ว่าอยู่ใกล้หรือชี้เฉพาะ เช่น |
| หนังสือนี่แต่งดี ขนมนี่อร่อย อยู่นี่ มานี่; คําประกอบท้ายคําเพื่อเน้น |
| ความหมาย เช่น เดี๋ยวเฆี่ยนเสียนี่. |
| นี่แน่ะ คําบอกให้ดูหรือเตือนให้รู้, นี่ ก็ว่า. |
| นี่แหละ คําแสดงการเน้นให้หนักแน่นยิ่งขึ้น เช่น ฉันนี่แหละ นี่แหละ |
| โลก. |
| นี่เอง คําประกอบคําอื่นแสดงการเน้นให้หนักแน่นยิ่งขึ้น เช่น เธอนี่เอง |
| เด็กคนนี้นี่เอง. |
|
|
| นี้ | ว. คําใช้ประกอบนามหรือข้อความที่อยู่ใกล้หรือชี้เฉพาะ เช่น ทุกวันนี้ |
| ชายคนนี้. |
|
|
| นีติ | (แบบ; เลิก) น. นิติ, แบบแผน, เยี่ยงอย่าง, ขนบธรรมเนียม, ประเพณี, |
| กฎหมาย, วิธีปกครอง, เครื่องแนะนํา, อุบายอันดี. (ป., ส.). |
| นีติธรรม (แบบ) น. วินัยบัญญัติ, หลักกฎหมาย, นิติธรรม. (ส.). |
| นีติศาสตร์ (แบบ) น. วิชากฎหมาย. (ส.). |
|
|
| นี่นัน | ว. อึงมี่, อึกทึก. |
|
|
| นีร | [นีระ] (แบบ) น. นํ้า. (ป., ส.). |
| นีรจร น. ปลาหรือสัตว์นํ้าอื่น ๆ. (ส.). |
| นีรช, นีรชะ [รด, ระชะ] น. บัว. (ส.). |
|
|
| นีรนาท | (กลอน) ก. กึกก้อง เช่น ปฐพีนีรนาทหวาดไหว. (คําพากย์), เนียรนาท |
| ก็ใช้. |
|
|
| นีล | น. สีเขียว. |
|
|
| นีออน | น. ธาตุลําดับที่ ๑๐ สัญลักษณ์ Ne เป็นแก๊สเฉื่อย มีปรากฏเพียง ๑ ใน |
| ๕๕,๐๐๐ ส่วนในบรรยากาศ. (อ. neon); (ปาก) เรียกหลอดไฟเรืองแสง |
| ที่ให้ความสว่างหรือโฆษณาว่า หลอดนีออน. |
|
|
| นีโอดิเมียม | น. ธาตุลําดับที่ ๖๐ สัญลักษณ์ Nd เป็นโลหะ ลักษณะเป็นของแข็ง |
| สีเหลืองอ่อน ๆ หลอมละลายที่ ๑๐๒๔?ซ. (อ. neodymium). |
|
|
| นึก | ก. คิด เช่น นึกถึงความหลัง นึกถึงอนาคต นึกไม่ถึง, คิดขึ้นมาในฉับพลัน |
| เช่น นึกขึ้นมาได้. |
| นึกคิด ก. คิดใคร่ครวญ. |
| นึกดู ก. ตรึกตรอง. |
| นึกถึง ก. ระลึกถึง. |
| นึกไม่ถึง ก. คาดไม่ถึง, ไม่คิดว่าจะเป็นไปได้เช่นนั้น, เช่น รู้ว่าเขาจะเข้า |
| มาทำงานด้วย แต่ก็นึกไม่ถึงว่าเขาจะมาเป็นสายให้โจร. |
| นึกเห็น ก. นึกเอาเองเห็นไปต่าง ๆ นานา. |
| นึกออก ก. กลับระลึกได้. |
|
|
| นึง | (โบ) น. ลูกชายคนที่ ๑๑, นิง ก็ว่า. |
|
|
| นึ่ง | ก. ทําให้สุกหรือร้อนด้วยไอนํ้าร้อนในหวดหรือลังถึงเป็นต้น เช่น |
| นึ่งข้าวเหนียว นึ่งขนม. |
| นึ่งหม้อเกลือ ก. ใช้หม้อตาลใส่เกลืออังไฟให้ร้อน ห่อด้วยใบพลับพลึง |
| แล้วใช้ผ้าหุ้มอีกชั้นหนึ่ง นาบหรือประคบท้องหลังคลอดบุตรใหม่ ๆ. |
|
|
| นุ ๑ | (กลอน) ตัดมาจากอุปสรรค อนุ เช่น ทราบนุสนธิ์ทุกแห่ง. (ตะเลงพ่าย); |
| อเนกนุประการ. (พงศ. เลขา); โดยนุกรม. (ม. คําหลวง วนปเวสน์). |
|
|
| นุ ๒ | (โบ) ใช้เสริมแทรกเพื่อให้พยางค์สละสลวย เช่น พฤกษในนุพงไพร. |
| (สมุทรโฆษ). |
|
|
| นุง | ว. ยุ่ง, นุ่ง ก็ว่า. |
| นุงถุง ว. ยุ่งเหยิง. |
| นุงนัง ว. เกี่ยวพันกันยุ่ง เช่น ลูกหลานนุงนัง หนี้สินนุงนัง, พันกันยุ่ง |
| เช่น ด้ายยุ่งนุงนัง. |
|
|
| นุ่ง ๑ | ก. ใช้ผ้าปกปิดกายท่อนล่าง เช่น นุ่งผ้าถุง นุ่งกางเกง, แต่เดิมหมายความ |
| ว่า ปกปิดร่างกายท่อนบนก็ได้ เช่น นุ่งเสื้อ. |
| นุ่งกระโจมอก ก. นุ่งผ้าถุงสูงปิดอก. |
| นุ่งเจียมห่มเจียม ก. แต่งตัวพอสมกับฐานะ. |
| นุ่งผ้าโจงกระเบน ก. นุ่งผ้าแล้วม้วนชายผ้านุ่งสอดไปใต้หว่างขา ดึงขึ้น |
| ไปเหน็บขอบผ้านุ่งด้านหลังระดับบั้นเอว. |
| นุ่งห่ม ก. แต่งตัว เช่น นุ่งห่มให้เรียบร้อย. |
|
|
| นุ่ง ๒ | ว. ยุ่ง, นุง ก็ว่า. |
|
|
| นุช | (กลอน; ตัดมาจาก อนุช) น. น้อง (โดยมากใช้แก่ผู้หญิง). |
|
|
| นุด | ก. อ้วนพีสดใส. (ไทยใหญ่). |
|
|
| นุต | (แบบ) ก. ชมเชย, สรรเสริญ. (ป. นุติ). |
|
|
| นุ่น | น. ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิด Ceiba pentandra (L.) Gaertn. ในวงศ์ |
| Bombacaceae ลําต้นและกิ่งก้านสีเขียว มีหนามสั้น ๆ ที่โคนต้น กิ่ง |
| ทอดขนานกับพื้น ทิ้งใบในฤดูแล้ง ดอกสีขาวนวล ผลรูปทรงกระสวย |
| ใช้ปุยในผลอย่างเดียวกับง้าวและงิ้ว. |
|
|
| นุ่ม | ว. อ่อนละมุน, อ่อนนิ่ม. |
| นุ่มนวล ว. อ่อนหวาน, อ่อนโยน, ละมุนละไม, เพราะพริ้ง, เช่น พูดจา |
| นุ่มนวล กิริยาท่าทางนุ่มนวล. |
| นุ่มนิ่ม ว. กิริยามารยาทที่อ่อนโยนน่ารักน่าเอ็นดูอย่างเด็ก ๆ, อ่อนนุ่ม |
| อย่างไข่จะละเม็ด. |
|
|
| นุ้ย | ว. อ้วน, อวบ; (ถิ่นปักษ์ใต้) เล็ก. |
|
|
| นูน | ว. สูงขึ้นจากระดับพื้นเดิม ในลักษณะอย่างหนังสือตัวนูน ลวดลายนูน, |
| มีเส้นรูปนอกหรือพื้นราบโค้งออกไป. |
|
|
| นู่น | (ปาก) ส. คําใช้แทนนามที่อยู่ไกลออกไป. |
|
|
| นู้น | (ปาก) ว. ใช้ประกอบนามที่อยู่ไกลออกไป. |
|
|
| เนกขะ | (แบบ) น. นิกขะ, ลิ่ม, แท่ง. (ป. นิกฺข; ส. นิกฺษ). |
|
|
| เนกขัม | (แบบ) น. การออก, การออกจากกาม, การออกบวช. (ป. เนกฺขมฺม). |
|
|
| เน่ง | (โบ) ก. นิ่ง, แน่. |
|
|
| เนตบอล | น. กีฬาอย่างหนึ่ง คล้ายบาสเกตบอล มีผู้เล่นฝ่ายละ ๗ คน และส่ง |
| ลูกบอลโดยวิธีโยนหรือขว้างเท่านั้น ห้ามเตะหรือตบลูกบอลกับพื้น. |
| (อ. netball). |
|
|
| เนตร | [เนด] (แบบ) น. ตา, ดวงตา. (ส.; ป. เนตฺต); ผู้นําทาง เช่น เนตรนารี. |
| เนตรนารี น. เด็กหญิงที่ได้รับการฝึกให้เป็นผู้นำในทางความประพฤติ, |
| สมาชิกแห่งองค์การที่มีวัตถุประสงค์ในการฝึกหัดอบรมบ่มนิสัยเด็กหญิง |
| ให้เป็นพลเมืองดีตามจารีตประเพณี มีอุดมคติ และความรับผิดชอบตัวเอง |
| และต่อผู้อื่นเป็นต้น. |
|
|
| เนติ | [เนติ] (แบบ) น. นิติ, แบบแผน, เยี่ยงอย่าง, ขนบธรรมเนียม, ประเพณี, |
| กฎหมาย, วิธีปกครอง, เครื่องแนะนํา, อุบายอันดี. (ป., ส. นีติ). |
| เนติบัณฑิต น. ผู้ได้รับประกาศนียบัตรทางวิชากฎหมายของโรงเรียน |
| กฎหมาย กระทรวงยุติธรรม, ผู้สอบได้ตามหลักสูตรของสํานักศึกษา |
| อบรมกฎหมายของเนติบัณฑิตยสภา. |
|
|
| เน้น | ก. ทําให้หนักแน่นเพื่อให้เห็นความสําคัญ (ใช้แก่กริยาพูด) เช่น เน้น |
| ถ้อยเน้นคํา, ลงเสียงหนัก เช่น เน้นเสียง, กดให้แน่น เช่น เน้นเหงือก |
| เน้นฟัน. ว. ให้หนักแน่นยิ่งขึ้น เช่น พูดเน้น. |
|
|
| เนบิวลา | น. บริเวณที่มีลักษณะเป็นฝ้าเรืองแสง ปรากฏเห็นได้บางแห่งบนท้องฟ้า |
| มีขนาดใหญ่มาก ประกอบด้วยกลุ่มแก๊ส กลุ่มดาวฤกษ์ และวัตถุต่าง ๆ |
| ที่จะก่อตัวรวมกันเป็นดาวฤกษ์. (อ. nebula). |
|
|
| เนปจูน | น. ชื่อดาวเคราะห์ดวงที่ ๘ ในระบบสุริยะ มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า เพราะ |
| อยู่ห่างโลกมาก อยู่ห่างดวงอาทิตย์ประมาณ ๔,๕๒๙ ล้านกิโลเมตร |
| มีเส้นผ่านศูนย์กลางในแนวที่ผ่านเส้นศูนย์สูตร ๔๘,๔๐๐ กิโลเมตร |
| ในแนวที่ผ่านขั้ว ๔๗,๔๐๐ กิโลเมตร, ดาวสมุทร ก็เรียก. (อ. Neptune). |
|
|
| เนปทูเนียม | น. ธาตุลําดับที่ ๙๓ สัญลักษณ์ Np เป็นธาตุกัมมันตรังสีที่นักวิทยาศาสตร์ |
| สร้างขึ้นไม่มีปรากฏในธรรมชาติ เป็นโลหะ ลักษณะเป็นของแข็งสีเงิน. |
| (อ. neptunium). |
|
|
| เนมิ | (แบบ) น. กงรถ, กงเกวียน. (ป.). |
|
|
| เนมิตก, เนมิตกะ | [เนมิดตะกะ] (แบบ) น. หมอดูทายลักษณะหรือโชคลาง. (ป. เนมิตฺตก). |
| เนมิตกนาม น. ชื่อที่เกิดขึ้นตามเหตุ คือลักษณะและคุณสมบัติ เช่น |
| พระสุคต แปลว่า ผู้ดําเนินดีแล้ว. |
|
|
| เนมินธร | [มินทอน] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๕ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลม |
| รอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส.). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์). |
|
|
| เนย | น. ไขมันหรือนํ้ามันที่ทําจากนํ้านมสัตว์มีทั้งเหลวและแข็ง. |
| เนยเทียม น. สิ่งที่ทําจากไขมันหรือนํ้ามันที่ได้จากพืชและสัตว์ นํามาทํา |
| ให้บริสุทธิ์ ผสมวิตามินเอ วิตามินดี เติมนมและสีที่เหมาะสม แบคทีเรีย |
| ในนมจะทําให้เกิดกลิ่นและรสคล้ายเนย ใช้เป็นอาหารได้. |
| เนยใส น. นํ้ามันที่เคี่ยวมาจากเนย. |
|
|
| เนรกัณฐี | [เนระกันถี] น. แก้วมณีชนิดหนึ่ง. |
|
|
| เนรคุณ | [ระคุน] ว. อกตัญญูไม่รู้คุณ, ไม่สํานึกถึงบุญคุณ. (แผลงมาจาก นิรคุณ). |
|
|
| เนรเทศ | [ระเทด] ก. บังคับให้ออกไปเสียจากประเทศหรือถิ่นที่อยู่ของตน; (กฎ) |
| ขับคนต่างด้าวให้ออกไปนอกราชอาณาจักร; (ปาก) โดยปริยายหมายถึง |
| การออกจากประเทศหรือถิ่นที่อยู่เดิมด้วยความสมัครใจ เช่น เนรเทศ |
| ตัวเอง. (แผลงมาจาก นิรเทศ). |
|
|
| เนรนาด | [เนระ] (กลอน) ก. เกลื่อนกล่น, เกลื่อนกลาด, เช่น เสมือนหนึ่ง |
| ราชกัญญาคณานางสนมล้มเนรนาดด้วยอาลัย. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์). |
| (อาจเพี้ยนมาจาก ระเนระนาด). |
|
|
| เนรนาถ | [เนระนาด] ก. ไม่มีที่พึ่ง, ซัดเซพเนจร, เช่น ก็เนรนาถประพาสพรต |
| ยังเขาสิงขรบวรวงกต. (ม. ร่ายยาว ชูชก). |
|
|
| เนรมิต | [ระมิด] ก. นิรมิต, สร้างหรือบันดาลด้วยอํานาจ ฤทธิ์ หรืออภินิหาร |
| ให้บังเกิดเป็นขึ้นมีขึ้นโดยฉับพลัน. (ส. นิรฺมิต; ป. นิมฺมิต). |
|
|
| เนระพูสี | น. ชื่อเฟินชนิด Microlepia speluncae (L.) Moore ในวงศ์ |
| Dennstaedtiaceae ต้นเป็นกอใช้ทํายาได้. |
|
|
| เนษาท | (แบบ) น. นิษาท, พรานป่า, เงาะป่า; ชาวประมง; โจร. (ส. นิษาท; |
| ป. เนสาท). |
|
|
| เนอ | (กลอน) ว. นะ, แฮะ. |
|
|
| เน้อ | ว. คําทอดเสียงลงท้ายบอกให้รู้ เช่น ขนมเน้อ ไปก่อนเน้อ. |
|
|
| เนา ๑ | ก. เย็บห่าง ๆ พอให้อยู่เป็นแนวเพื่อเย็บให้เรียบร้อยต่อไป. |
|
|
| เนา ๒ | ก. อยู่. (ข.). |
|
|
| เนา ๓ | (แบบ) น. เรือ, สําเภา, เภตรา. (ส.). |
|
|
| เนา ๔ | น. วันที่อยู่ถัดจากวันมหาสงกรานต์ หน้าวันเถลิงศก ปรกติตรงกับ |
| วันที่ ๑๔ เมษายน เรียกว่า วันเนา. |
|
|
| เน่า | ว. เสียและมีกลิ่นเหม็น เช่น ปลาเน่า เนื้อเน่า. |
| เน่าไฟ ว. อาการที่ของเสียเพราะต้มไม่ถูกวิธี เช่น ต้มข้าวต้มมัดไม่สุก. |
|
|
| เนาว ๑ | [เนาวะ] (แบบ) ว. ใหม่. (ป. นว). |
|
|
| เนาว ๒ | [เนาวะ] (แบบ) ว. เก้า, จํานวน ๙. (ป. นว). |
| เนาวรัตน์ ดู นวรัตน์ ที่ นว ๒. |
|
|
| เนาวนิต | [วะนิด] น. นพนิต, เนยข้นชนิดหนึ่ง. (ป., ส. นวนีต). |
|
|
| เนิน | น. โคกขนาดใหญ่ที่ค่อยลาดสูงขึ้นจากระดับเดิม เช่น เนินดิน เนินเขา; |
| เรียกเนื้อรอบฝ่ามือที่มีลักษณะนูนกว่าบริเวณอุ้งมือว่า เนิน เช่น เนิน |
| พระศุกร์ เนินพระพุธ. |
|
|
| เนิ่น, เนิ่น ๆ | ว. ก่อนหน้าหรือก่อนเวลานาน ๆ เช่น มาแต่เนิ่น มาแต่เนิ่น ๆ ทําแต่ |
| เนิ่น ๆ. |
| เนิ่นนาน ว. ช้านานมาแล้ว เช่น ในเวลาเนิ่นนานมาแล้ว, นานมาก เช่น |
| อย่าให้เนิ่นนานนะ. |
|
|
| เนิบ, เนิบ ๆ | ว. แช่มช้า, ช้า ๆ อย่างมีจังหวะ เช่น เดินเนิบ ๆ พูดเนิบ ๆ. |
| เนิบนาบ ว. หย่อนยาน, เทิบทาบ, ไม่รัดกุม. |
|
|
| เนียง ๑ | น. นาง (ออกเสียงตามเขมรที่เขียนว่า นาง). |
|
|
| เนียง ๒ | (ถิ่นปักษ์ใต้) น. ชื่อไม้ต้นชนิด Archidendron jiringa Nielsen ในวงศ์ |
| Leguminosae ฝักบิดเป็นวง เมล็ดค่อนข้างแบน กินได้, พะเนียง ก็เรียก, |
| จันทบุรีเรียก ชะเนียง. |
|
|
| เนียน ๑ | น. กาบหมากที่เจียนให้มนขนาดเท่าฝ่ามือสําหรับตักนํ้าพริกจากครก, |
| เปลือกจั่นมะพร้าวสําหรับแซะนํ้าตาลเมื่อเวลาเคี่ยว, โดยปริยายใช้เรียก |
| ที่สําหรับแซะหรือตัดขนม. |
|
|
| เนียน ๒ | ว. มีเนื้อละเอียดนุ่มนวล เช่น เนื้อเนียน; เรียบสนิท เช่น เข้าไม้ได้เนียนดี. |
|
|
| เนียน ๓ | น. เครื่องมือสําหรับกวดลวดเลี่ยมภาชนะ เช่นปากป้านปากถ้วยให้เรียบ. |
|
|
| เนียม ๑ | น. (๑) ชื่อไม้พุ่มขนาดเล็กชนิด Chloranthus spicatus (Thunb.) Makino |
| ในวงศ์ Chloranthaceae ดอกเล็ก สีขาว กลิ่นหอม, พายัพเรียก เนียมอ้ม. |
| (๒) ชื่อไม้พุ่มชนิด Strobilanthes nivea Craib ในวงศ์ Acanthaceae |
| ดอกเล็ก สีม่วงอ่อน ใบมีกลิ่นหอมใช้ประสมปูนกินกับหมาก, เนียมสวน |
| ก็เรียก, อีสานเรียก อ้ม. |
|
|
| เนียม ๒ | น. เรียกงาช้างที่ใหญ่แต่สั้นและมักจะชี้ตรงว่า งาเนียม, เรียกช้างที่มีงา |
| เช่นนั้นว่า ช้างงาเนียม. |
|
|
| เนียมสวน | ดู เนียม ๑ (๒). |
|
|
| เนียมอ้ม | (ถิ่นพายัพ) น. ต้นเนียม. [ดู เนียม ๑ (๑)]. |
|
|
| เนียร | น. นํ้า. (ส. นีร). |
|
|
| เนียรทุกข์ | [เนียระทุก] ว. นิรทุกข์, ไม่มีทุกข์. |
|
|
| เนียรเทศ | [เนียระเทด] ก. เนรเทศ. |
|
|
| เนียรนาท | [เนียระนาด] ก. กึกก้อง เช่น เสียงฆ้องกลองประนังเนียรนาท |
| สะเทือนท้องวนาวาสหิมวันต์. (ม. ร่ายยาว นครกัณฑ์), นีรนาท ก็ใช้. |
|
|
| เนื้อ ๑ | น. ส่วนของร่างกายคนและสัตว์อยู่ถัดหนังเข้าไป; เนื้อวัวหรือเนื้อควาย |
| ที่ใช้เป็นอาหาร เช่น แกงเนื้อ; สิ่งที่เป็นลักษณะประจําตัวของสิ่งต่าง ๆ |
| เช่น เนื้อไม้ เนื้อเงิน เนื้อทอง; ส่วนที่อยู่ถัดเปลือกของผลไม้ต่าง ๆ เช่น |
| เนื้อมะม่วง เนื้อทุเรียน; สิ่งที่ประกอบกันเป็นตัวอาหาร, คู่กับ นํ้า เช่น |
| แกงมีแต่นํ้าไม่มีเนื้อ เอาแต่เนื้อ ๆ; สาระสําคัญ เช่น เนื้อเรื่อง; คุณสมบัติ |
| ของเนื้อทองคําและเงินเป็นต้น เช่น ทองเนื้อเก้า เงินเนื้อบริสุทธิ์; (โบ) |
| ราคาทองคำเป็นเงินบาทตามคุณภาพของเนื้อทอง เช่น ทองคำหนัก |
| ๑ บาท เป็นราคาเงิน ๘ บาท เรียกว่า ทองเนื้อแปด, ถ้าเป็นราคาเงิน |
| ๙ บาท เรียกว่า ทองเนื้อเก้า หรือ ทองนพคุณเก้าน้ำ; โดยปริยาย |
| หมายความว่า ทุนเดิม, เงิน, ทรัพย์, เช่น เข้าเนื้อ ชักเนื้อควักเนื้อตัวเอง. |
| เนื้อกษัตริย์ น. เนื้อโลหะ เช่น ทองคํา เงิน นาก ที่บริสุทธิ์, โดยปริยาย |
| หมายถึงเนื้อแท้ของสิ่งนั้น ๆ. |
| เนื้อความ น. ข้อความทั่ว ๆ ไป. |
| เนื้อคู่ น. ชายหญิงที่ถือกันว่าเคยอยู่ร่วมกันมาแต่ปางก่อน, ชายหญิงที่สม |
| เป็นคู่ครองกัน, คู่สร้าง หรือ คู่สร้างคู่สม ก็ว่า. |
| เนื้อเค็ม น. เนื้อวัวเนื้อควายเป็นต้นที่หมักเกลือตากแห้งไว้. |
| เนื้องอก น. เนื้อเยื่อที่เจริญเติบโตผิดปรกติ อาจเป็นเนื้อร้าย หรือมะเร็ง |
| หรือเป็นผลมาจากสาเหตุอื่นเช่นเชื้อโรค ก็ได้. |
| เนื้อตัว น. ร่างกาย เช่น เนื้อตัวเหนอะหนะ. |
| เนื้อตาย น. เนื้อเยื่อที่ขาดเลือดหรือถูกพิษอย่างอื่นจนเซลล์ตาย. |
| เนื้อเต่ายำเต่า (สํา) ก. นําเอาทรัพย์สินส่วนที่เป็นกําไรหรือดอกเบี้ยกลับ |
| ไปลงทุนต่อไปอีกโดยไม่ต้องใช้ทุนเดิม. |
| เนื้อถ้อยกระทงความ น. ถ้อยคําที่ได้เรื่องได้ราวเข้าใจได้ชัดเจน, มักใช้ |
| ในความปฏิเสธว่า ไม่ได้เนื้อถ้อยกระทงความ. |
| เนื้อที่ น. ขนาดของพื้นที่. |
| เนื้อแท้ น. ส่วนที่แท้, ส่วนที่จริง. |
| เนื้อนาบุญ น. แหล่งที่ควรแก่การทำบุญ เช่น พระสงฆ์เป็นเนื้อนาบุญ. |
| เนื้อเปื่อย น. เนื้อวัวที่ต้มจนเปื่อยใช้ประกอบอาหาร. |
| เนื้อผ้า (สำ) น. ความจริง เช่น ว่าไปตามเนื้อผ้า. |
| เนื้อเพลง น. ส่วนสําคัญของทํานองเพลงที่บอกให้รู้ว่าเป็นเพลงอะไร; |
| ทํานองเพลง. |
| เนื้อไม้ น. ส่วนของต้นไม้ที่อยู่ถัดเปลือกเข้าไป; แก่นไม้หอม โดยมาก |
| ใช้ทําธูป, ชนิดที่ดีมีสีดํา ใช้ทํายาไทย. |
| เนื้อร้อง น. คําประพันธ์สําหรับขับร้อง, คำร้อง บทเพลง หรือ บทร้อง |
| ก็ว่า. |
| เนื้อร้าย ๑ น. สัตว์ป่าที่ดุร้าย เช่น หมี เสือ. |
| เนื้อร้าย ๒ น. เนื้อเป็นโรค เกิดแก่ คน สัตว์ และต้นไม้ หรือแผลที่เป็น |
| มะเร็ง มีอาการต่าง ๆ. |
| เนื้อเรื่อง น. เรื่องราว, สาระของเรื่อง. |
| เนื้อหา น. ใจความสําคัญ, ข้อสําคัญ, สาระสําคัญ; วงเงินตามข้อตกลงที่ |
| จ้างหามา รวมทั้งค่ารถค่าอาหาร เป็นต้น (มักใช้แก่การมหรสพ เช่น |
| ลิเก ละคร). |
|
|
| เนื้อ ๒ | น. ชื่อสัตว์ป่าประเภทกวาง. |
| เนื้อทราย น. ชื่อกวางชนิด Cervus porcinus ในวงศ์ Cervidae เป็น |
| กวางขนาดกลาง ตัวสีนํ้าตาลเข้มแต่ตอนล่างสีจางกว่า ตามลําตัวมีจุด |
| ขาวจาง ๆ อยู่ทั่วไป ลูกที่เกิดใหม่จุดขาวนี้จะชัดเจนมากเช่นเดียวกับ |
| ลูกกวางดาว ตัวผู้มีเขาผลัดเขาปีละครั้ง อยู่เป็นฝูงตามทุ่งหญ้า กินหญ้า |
| ระบัด ใบไม้ และผลไม้ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองของไทย, กวางแขม กวาง |
| ทรายหรือ ตามะแน ก็เรียก. |
| เนื้อสมัน ดู สมัน. |
|
|
| เนือง, เนือง ๆ | ว. เสมอ ๆ, บ่อย ๆ, เช่น แสนเสนางค์เนืองบร. (ตะเลงพ่าย), ไปมาหาสู่ |
| อยู่เนือง ๆ. |
| เนืองนอง ก. หลั่งไหลไม่ขาดสาย, มีมากต่อเนื่องกันไม่ขาดสาย เช่น |
| ทรัพย์สินเนืองนอง, นองเนือง ก็ว่า. |
| เนืองนิตย์ ว. เสมอ ๆ เช่น ส่งข่าวถึงกันอยู่เนืองนิตย์. |
| เนืองแน่น ว. แออัด, ยัดเยียด. |
|
|
| เนื่อง | ก. ติดต่อกัน, เกี่ยวข้องกัน, เช่น เรื่องนี้เนื่องกับเรื่องนั้น เรื่องมันเนื่อง |
| ถึงกัน. น. แหวนทองเกลี้ยงมีหลายวงไขว้ติดกันรวมเป็นวงเดียวกันได้, |
| เรียกวัตถุอื่น ๆ ที่มีลักษณะคล้ายกัน เช่น ถ้วยเนื่อง คือ ถ้วยที่มีหลาย |
| ชั้นติดกัน, เนื่องรอบวงในประดับเพชร, เนื่องเพชรลงยาราชาวดี. |
| (ตํานานเครื่องราชอิสริยาภรณ์). |
| เนื่องจาก, เนื่องด้วย, เนื่องแต่ สัน. เพราะเหตุที่ เช่น โรงเรียนปิด |
| เนื่องจากนํ้าท่วม เนื่องด้วยเขาป่วย จึงมาไม่ได้ เนื่องแต่เหตุนั้นนั่นเอง. |
|
|
| เนือย, เนือย ๆ | ว. เฉื่อย, ช้าลง, อ่อนลง, เช่น ดูเนือยลงไป นํ้าไหลเนือย ๆ; ไม่กระปรี้ |
| กระเปร่า เช่น ทํางานเนือย ๆ, ไม่ประเปรียว เช่น แก่แล้วชักเนือย. |
|
|
| เนื้อเยื่อ | น. กลุ่มของเซลล์ที่มักมีลักษณะเหมือนกัน ทําหน้าที่ร่วมกัน. (อ. tissue). |
| เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ น. เนื้อเยื่อส่วนที่ช่วยให้อวัยวะต่าง ๆ ของร่างกาย |
| เคลื่อนไหวได้. (อ. muscular tissue). |
| เนื้อเยื่อบุผิว น. เนื้อเยื่อที่ทําหน้าที่บุผิวนอก บุผิวใน บุโพรง บุท่อ |
| บุต่อมของอวัยวะ. (อ. epithelial tissue). |
| เนื้อเยื่อประสาท น. เนื้อเยื่อของระบบประสาท ทําหน้าที่ติดต่อประสาน |
| งานระหว่างอวัยวะภายใน และระหว่างร่างกายกับสิ่งแวดล้อมภายนอก. |
| (อ. nervous tissue). |
| เนื้อเยื่อยึดต่อ น. เนื้อเยื่อที่ยึดเหนี่ยวภายในระหว่างอวัยวะต่าง ๆ |
| ของร่างกายและช่วยพยุงร่างกาย เช่น พังผืด ไขมัน เอ็น กระดูกอ่อน |
| กระดูก. (อ. connective tissue). |
|
|
| เนื้ออ่อน | น. ชื่อปลานํ้าจืดหลายชนิดในวงศ์ Siluridae ไม่มีเกล็ด มีฟันเล็กแต่ |
| แหลมคม ลําตัวแบนข้างมากบ้างน้อยบ้าง เช่น ชนิด Kryptopterus |
| apogon, K. cryptopterus, K. bleekeri, K. limpok, Ompok bimaculatus, |
| Siluroides hypophthalmus, Ceratoglanis scleronema ข้างท้องมักเป็น |
| สีเงิน ขนาดแตกต่างกันตั้งแต่ ๒๐-๗๗ เซนติเมตร อาจมีหรือไม่มีครีบ |
| หลังก็ได้บางชนิดลําตัวด้านหลังสีเทาอมเขียวหรือสีนํ้าตาล, มีชื่อไทยที่ |
| เรียกแตกต่างกันหรือซํ้าซ้อนกันระหว่างชนิด ได้แก่ ชะโอน โอน แดง |
| นาง เกด ปีกไก่ นํ้าเงิน หน้าสั้น สยุมพร หรือ เซือม. |
|
|
| แน่ ๑ | ว. แท้, จริง, ไม่เป็นอื่น, เช่น ทําแน่ ไปแน่; เก่ง, มีฝีมือดี, เช่น คนนี้ |
| มือแน่มาก. |
| แน่ใจ ก. มั่นใจ. |
| แน่ชัด ว. ชัดแจ้ง, ประจักษ์แจ้ง. |
| แน่แท้ ว. จริงทีเดียว. |
| แน่นอน ว. เที่ยงแท้, จริงแท้. |
| แน่แน่ว ว. อาการที่ใจมุ่งมั่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น ตั้งใจแน่แน่ว, |
| แน่วแน่ ก็ว่า. |
|
|
| แน่ ๒, แน่นิ่ง | ว. อาการที่ไม่ไหวติงไปชั่วระยะหนึ่งเพราะเป็นลมเป็นต้น, นิ่งแน่ ก็ว่า. |
|
|
| แน่ง | น. นาง. |
| แน่งน้อย ว. มีรูปทรงแบบบาง (มักใช้แก่หญิงสาว). |
|
|
| แน่น | ว. อาการที่แออัดยัดเยียดหรือเบียดเสียดจนแทบไม่มีที่ว่าง เช่น คนแน่น |
| ต้นไม้ขึ้นแน่น, อยู่กับที่หรือทําให้อยู่กับที่อย่างมั่นคงไม่ให้หลุดไม่ให้ |
| คลอน เช่น เกาะแน่น ปักเสาแน่น, ลักษณะของเสียงดังแบบหนึ่งที่ |
| เนื่องมาจากมีการอัดแน่นเป็นพิเศษอย่างเสียงพลุเสียงระเบิด. |
| แน่นขนัด ว. แออัด. |
| แน่นท้อง ว. อึดอัดท้องเพราะกินอาหารมากเป็นต้น. |
| แน่นนันต์ (กลอน) ว. มากมาย, อัดแอ, คับคั่ง, ยัดเยียด, เช่น กรุงกษัตริย์ |
| มาพร้อมประชุมกัน แน่นนันต์ในพระลานชัยศรี. (รามเกียรติ์ ร. ๑). |
| แน่นแฟ้น ว. มั่นคง เช่น รักกันแน่นแฟ้น ผูกมัดแน่นแฟ้น. |
| แน่นหนา ว. มั่นคง เช่น ใส่กุญแจแน่นหนา, แข็งแรง เช่น ประตูหน้าต่าง |
| แน่นหนา, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับ ปึกแผ่น เป็น เป็นปึกแผ่นแน่นหนา. |
| แน่นหน้าอก ว. มีอาการจุกเสียดบริเวณทรวงอกทําให้หายใจไม่สะดวก. |
|
|
| แนบ | ก. แอบชิด, แอบเคียง, เช่น แนบข้าง แนบกาย แนบเนื้อ; ติดไปด้วย เช่น |
| ได้แนบสําเนาจดหมายมาด้วยแล้ว. |
| แนบเนียน ว. อย่างสนิทและรัดกุม เช่น ทําได้อย่างแนบเนียน ปลอมตัว |
| ได้อย่างแนบเนียน. |
| แนบแน่น ว. สนิทแน่น เช่น รักอย่างแนบแน่น. |
|
|
| แน่บ | ว. อาการที่วิ่งอย่างรวดเร็วไม่เหลียวหลัง เช่น โกยแน่บ. |
|
|
| แนม | ก. แกม เช่น ดอกแนมใบ, แนบ, ชิด, เช่น ผลผกาเกิดกับกิ่งก้านระกุแกม |
| แนมใบวิบูลระบัดบัง. (ม. ร่ายยาว มหาพน), โกมลไม่แย้มยังแนมใบ. |
| (อิเหนา); แทรกแซมหรือแซงเข้าไป เช่น เอาลิ่มแนมให้แน่น, เรือตะเข้ |
| แนมทังสองข้าง. (สามดวง); แทรกเพิ่มเติม, ควบคู่กันไป, เช่น นํ้าพริก |
| มีปลาดุกแนม; เสียดสี ในคำว่า เหน็บแนม. |
|
|
| แนว | น. สิ่งที่มีลักษณะเป็นแถว เช่น แนวสน แนวรั้ว หรือเป็นเส้นเป็นทาง |
| ยาวไป เช่น ถูกเฆี่ยนเป็นแนว, โดยปริยายหมายถึงลักษณะเช่นนั้น |
| เช่น แนวความคิด แนวนโยบาย. |
| แนวคิด น. ความคิดที่มีแนวทางปฏิบัติ เช่น แนวคิดในการปฏิรูป |
| การศึกษา. |
| แนวทาง น. ทางปฏิบัติที่วางไว้เป็นแนว. |
| แนวที่ห้า น. ผู้เอาใจฝักใฝ่และช่วยเหลือศัตรู. |
| แนวโน้ม น. แนวทางที่น่าจะเป็นไปในทางใดทางหนึ่ง. |
| แนวป่า น. ชายป่าที่เห็นเป็นทิวยาวไป. |
| แนวรบ น. แนวที่มีการสู้รบกัน. |
| แนวร่วม น. ประชาชนที่มีแนวความคิดคล้อยตามและให้การสนับสนุน |
| แก่พวกที่มีความคิดเห็นในแนวเดียวกัน. |
| แนวเรือ น. รอยต่อของกระดานเรือที่เห็นเป็นทางยาวไป. |
| แนวหน้า น. แนวหรือเขตแบ่งกําลังทัพทางบกส่วนหน้าซึ่งพร้อมที่จะ |
| ปะทะกับฝ่ายศัตรู. |
| แนวหลัง น. ผู้ที่อยู่หลังแนวรบ. |
|
|
| แน่ว | ว. ตรงดิ่งไปยังที่หมายไม่แวะเวียน เช่น วิ่งแน่วกลับไป, ไม่วอกแวก |
| เช่น ใจแน่ว. |
| แน่วแน่ ว. อาการที่ใจมุ่งมั่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น ตั้งใจแน่วแน่, |
| แน่แน่ว ก็ว่า. |
|
|
| แนะ | ก. ชี้แนวทางหรือวิธีการให้รู้โดยตรงหรือโดยอ้อม เช่น แนะให้ไปหา |
| หมอ แนะให้รู้เป็นนัย ๆ. |
| แนะนัด ก. นัดแนะ, นัดและชี้แจงให้กันทราบ. |
| แนะนำ ก. ชี้แจงให้ทําหรือปฏิบัติ เช่น แนะนําให้ทําความดี แนะนํา |
| ในการใช้ยา; บอกให้รู้จักกันตามธรรมเนียม. |
| แนะแนว ก. แนะนําแนวทางว่าควรจะปฏิบัติอย่างไร. |
|
|
| แน่ะ | ว. คําทักหรือบอกให้รู้ตัว เช่น แน่ะอยู่นี่เอง แน่ะรถมาแล้ว; ใช้ประกอบ |
| คําลงท้ายเพื่อเน้นความ เช่น ราคาตั้ง ๕ บาทแน่ะ. |
|
|
| แนะแหน | [แหฺน] ก. แนะ, พูดเสนอให้ชอบใจ. |
|
|
| โน | ก. นูนขึ้นเพราะถูกกระทบกระแทกเป็นต้น (มักใช้แก่หัวหรือหน้า) |
| เช่น หัวโน หน้าโน. |
|
|
| โน้ต ๑, โน้ตเพลง | น. เครื่องหมายกําหนดเสียงดนตรี. (อ. note). |
|
|
| โน้ต ๒ | ก. บันทึก. น. จดหมายสั้น ๆ. (อ. note). |
|
|
| โนน ๑ | น. เนิน, ที่สูง. |
|
|